..."بهانه ی عشق"...

زندگي ام در تاريکي ژرفي مي گذشت......اين تاريکي، طرح وجودم را روشن مي کرد.

در باز شد......و او با فانوسش به درون وزيد.........زيبايي رها شده اي بود

                                  و من ديده به راهش بودم:

رؤياي بي شکل زندگي ام بود.......عطري در چشمم زمزمه کرد.....رگهايم از تپش افتاد.

همه رشته هايي که مرا به من نشان مي داد.

                      "برای غزلناز....."

                                    يک جايي...

                                   تمام روياهاش لبخند توست

                                          و زماني که به تو فکر مي کنه

                  احساس مي کنه که زندگي واقعا با ارزشه

                      پس هرگاه احساس تنهايي کردي

                          اين حقيقت رو به خاطر داشته باش

                                                                         يک نفر...

                                                                             يک جايي...

                                              در حال فکر کردن به توست!!!

       "برای غزلناز."

*********************************************************************

تو...
اگر تو نبودي...

  کدام واژه مرا تا عروج مي برد

      اگر تو نبودي سلام را که با لبخند پاسخش مي داد؟

           نگاه منتظرم راه بر نگاه که مي بست؟

              ز پشت پنجره چشمان من که را مي جست؟

                                     -------------------------------

اگر تو نبودي کدام واژه بر لب هاي من گره مي خورد؟

   سراي خاطره ام رازدار که مي بود؟

       اگر تو نبودي دلم هواي که مي کرد؟

          سفر به ياد که اغاز مي توانستم؟

اگر تو نبودي فضاي خاطره ام عطر ياد که را داشت؟

   کدام واژه به جاي تو ورد لب مي شد؟

      اگر تو نبودي دل غم ديده را چه کس مي برد؟

         کدام خنده مرا جان تازه اي مي داد؟

            کدام شرم نجيبانه آتشم ميزد؟

              کدام بغض غريبانه گريه سر مي داد؟

                                --------------------------------

اگر تو نبودي به شوق که آغاز مي توانستم؟

   به کوي که پرواز مي توانستم؟

    تو را به جان سپيده تو را به سوسن و شبنم

       تو را به ساقه ي گندم تو را به سوره ي مريم

          تو را به نازکي خواب يک بنفشه ي زيبا

            تو را به بارش باران تو را به آبي دريا

               تو را به پاکي کوثر تو را به عمر شبنم بي تاب

                 تو را به رويش نيلوفرانه در مهتاب

                     تو را به جان شقايق تو را به لاله ي تب دار

                          تو را به گرمي آتش تو را به لحظه ي ديدار

                             تو را به هق هق آرام و بي صدا سوگند

                                                                                   بمان

   بمان که گر تو بماني بهار خواهد ماند

        بمان که گر تو بماني هزار خواهد خواند

            بمان بهانه ي بودن بمان دليل سرودن

              بمان اميد شکفتن

                 که گر تو بماني

                   دوباره خواهم ماند دوباره خواهم خواند

                     براي باور فردا شبانه خواهم راند

                       بمان که من به شوق بودن با تو

                           به آفتاب روشن فردا سلام خواهم داد

                                 بمان که گر تو بماني

                                                     اميد خواهد ماند

به زيباترين کلامش به خدا نزديک شوم که صدايم را به اوج افلاک برسانم که وقتي لب بر شکايت وا کنم با نگاهش به سکوت عشق را سجده کنم من وتو ناخوانده مهمان شهر دليم که سکوت تنها کلام عاشقانه ماست و هنوز بدور از يک نگاه . ...........

                                 "برای غزلناز."

                غم را دوست دارم چون اشک دل است

 اشک را دوست دارم چون گواه دل است

                دل را دوست دارم چون محبت را به من اموخت

 محبت را دوست دارم چون تو را دوست دارم

                             و تو را دوست دارم بي انکه بدانم چرا

                                                              و حالا تو بگو چرا؟؟؟؟؟

                      "برای غزلناز."

                                             گر چه باز هم دوستت دارم

اما عاجزم از بازگرداندن تو به روياي خود .حقيقت دارد .احساس مي کنم باز هم گرمي نگاه تو خاطراتم را رنگ مي دهد و در جبران خطاي خود مي گويم   با تو هستم تا آخره عمر حتي اگر باز هم با من نباشي

                    "برای غزلناز."

که خیلی دوستش دارم.::.::..."

بارون رو قلب شیشه ها     هی جا می زاره ردپا

    مثل تو که رو قلب من       پا رو گذاشتی بی صدا

        هنوز وقتی بارون میاد       دلم عشق تو رو می خواد

            می گم به هر قطره بارون    بگین به دیدنم بیاد

                یادت میاد رو قلب من         هی تازیانه میزدی

    واسه رفتن به هر در و بهونه میزدی

                  دل شیشه می لرزه       مثل قلب من تو سینه

                       راستی چرا کسی نبود       قلب منو ببینه

                             همه میگن بزار بره       برگرده باز همینه

                                  نمی دونند عاشقتم       نقشی نداره کینه

                                                                                  "برای غزلناز."

                                           "برای غزلناز."

       - دلم عاشق نگاهته

                        فکرم آهنگ صداته

                هر وقت دلم می لرزه

                                  می بینم چشات باهامه

                     تو اگه پیشم می موندی

                                             من همش نگات می کردم

                              هر چی از عشق تو دلم بود

                                                        راهی چشات می کردم

                                      من از این زندگی خسته ام

                                                                         مثل یه برگ شکسته ام

                                             مثل شبای عاشق

                                                                                        مثل عاشق خستم

تو چشمت متولد شم ... رو پلکت جون بگیرم....رو صورت جاری شم.....و رو لبت بمیرم.

                               "برای غزلناز عزیزم."

       "برای غزلناز."

                                    بگذار بسوزد دل من مسئله ای نیست...

 "برای غزلناز:به یادم باش."

                                    "برای غزلناز"

                                          "برای غزلناز."