تبليغاتX
..."بهانه ی عشق"... -

..."بهانه ی عشق"...

محال است این که بتوانی دوباره قلب آرام مرا، قلبی که افتادست از کوبش ،بلرزانی، برنجانی محال است

 زماني عاشقي ومي تواني ادعا کني عشقت واقعيه 

                          که رهاش کني...در قفس رو باز کني و بذاري پرندهُ قشنگت پرواز کنه...

                                                        آزاد ,آزاد

                                          بذار اونقدر بره که در انتهاي آسمون ببينيش...

                            مطمئن باش اگه دلش عاشق باشه و برگشتني باشه (برمي گرده)

                                                       اما اگه بر نگشت!

                                                        بسپرش دست خدا

                                بذار اونقدر پرواز کنه تا به اونجايي که مي خواد برسه

                      به همون جايي که دل کوچيکش شاد باشه و احساس سعادت کنه!!!!!!!!!!

+ نوشته شده در  پنجشنبه سی و یکم فروردین 1385ساعت 0:9  توسط  "خوشکل عاشق "  |